Artysta – Zawodowiec

Projekt identyfikacji graficznej A–Z 2025: Jakub de Barbaro

 

W tym roku do poprowadzenia wykładów zaprosiłyśmy osoby, których praca twórcza przeplata się z innymi dziedzinami. Usłyszeliśmy artystki i artystów realizujących się również jako edukatorzy, badaczki czy aktywistki.

 

Wykłady

24.03. Andrea Fraser
Pola współczesnej sztuki – struktury, zależności i strategie działania

 

Jak rozpoznać i wykorzystać mechanizmy świata sztuki? Jak rynek, instytucje, akademie kształtują artystów i ich prace? Jak rozumieć sukces artystyczny?

Andrea Fraser – artystka, performerka i profesora sztuki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. W swojej pracy bada społeczną, finansową i afektywną ekonomię instytucji, dziedzin i grup kulturalnych. Utożsamiając się z feminizmem, performancem i krytyką instytucjonalną, łączy praktyki konceptualizmu oparte na badaniach i działaniach site-specific z feministycznymi badaniami nad podmiotowością i pożądaniem. Tematy te stanowią bazę do analizy form władzy i dominacji wytwarzanych i reprodukowanych w polu sztuki i jej instytucjach.

 

25.03. Anna Konik & Ika Sienkiewicz-Nowacka
Rezydencje od kuchni

 

Jaka jest rola rezydencji w profesjonalnym rozwoju twórczyń i twórców? Czy jest uniwersalny przepis na skuteczną aplikację? Co zrobić, żeby jak najlepiej skorzystać z rezydencji?

 

Anna Konik – artystka wizualna, wykładowczyni, doktora sztuk pięknych. Zajmuje się instalacją wideo, art filmem i paradokumentem. Jej praktyka artystyczna obejmuje również fotografię, rysunek, obiekty, fotografię i prace in situ z silnym kontekstem przestrzennym. Prowadzi Pracownię Filmu Eksperymentalnego IV w Katedrze Filmu Eksperymentalnego na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Wykładała na europejskich i polskich akademiach sztuk pięknych i uniwersytetach m.in. w Salzburgu, Bielefeld, Poznaniu, Warszawie i Berlinie.

Ika Sienkiewicz-Nowacka – menadżerka kultury i kuratorka. Pełni funkcję Zastępczyni Dyrektorki ds. Rozwoju w Centrum Sztuki Współczesnej. W 2003 roku stworzyła w U–jazdowskim program rezydencji artystycznych. Jej zainteresowania skupione są na roli rezydencji w ramach praktyki artystycznej i instytucjonalnej. Postrzega pracę kuratorską jako narzędzie do budowania kreatywnych sytuacji i długoterminowych relacji. Stawia na proces, a nie na końcowy efekt.

 

 

26.03. Grupa Zakole
Artystki na bagnie. O kolektywnych działaniach wyrastających z praktyki terenowej

 

 

Jak relacja z ekosystemem kształtuje nasze kolektywne praktyki? Co się może wydarzyć, gdy botaniczka, hydrolog i artystki spotkają się na bagnie? Jak przenieść mokradło do muzeum, nie osuszając go po drodze?

 

Grupę współtworzą Zuzia Derlacz, Krysia Jędrzejewska-Szmek, Ola Knychalska, Olga Roszkowska i Pola Salicka. Od pięciu lat ich działania zakorzenione są na miejskim mokradle w Warszawie – Zakolu Wawerskim. W ramach kolektywnej praktyki artystki poszukują różnych sposobów doświadczania bagien i zapisu ich historii. W działaniach podkreślają wagę istnienia podobnych przestrzeni w miastach, jak zrozumienia konfliktów narastających wokół kwestii ich zagospodarowania. Poznają mokradło poprzez ucieleśnione praktyki – eksperymentalne spacery, obserwację, rozmowy z osobami związanymi z tym terenem, a także studiowanie map, dokumentów naukowych i administracyjnych. Działania grupy opierają się na szerokich sojuszach i współpracach w celu kształtowania dbającej o ten ekosystem społeczności.

 

27.03. Bartek Buczek
Problemy techniczne. Katalog dobrych praktyk we współpracy z realizatorami wystaw

 

 

Arthandler, techniczny, realizator wystaw, ghost artist, montażysta wystaw, czyli czym w zasadzie się zajmuję i w jakiej sytuacji możemy się ze sobą spotkać? Jak dobrze współpracować z osobami technicznymi? Czy poleciłbym podobną ścieżkę zawodową innym?

 

Bartek Buczek – artysta, ale przede wszystkim osoba pracująca fizycznie w obszarze kultury jako arthandler, techniczny, wystawiennik, artysta widmo, aranżer, kurator i galerzysta.  Swoje prace prezentował w ramach wystaw indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Jako techniczny realizował wystawy i współpracował z największymi instytucjami w Polsce. Współrealizuje kilkadziesiąt wystaw rocznie. Założyciel galerii Art Industry Standard. Stypendysta Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci.

 

 

31.03. Iza Tarasewicz
Praktyka artystyczna jako sposób na utrzymanie równowagi

 

 

Jak własne doświadczenia i wybory kształtują tożsamość artystyczną? Z czym wiąże się dążenie do autentyczności w sztuce? Jak wrócić do praktyki po wypaleniu?

 

Iza Tarasewicz – rzeźbiarka, rysowniczka, performerka i autorka instalacji przestrzennych. Współtworzyła grupę Penerstwo. Proces twórczy traktuje jako narzędzie zdobywania wiedzy, jej transformowania i ponownego włączania w obieg. Inspiracje czerpie z filozofii atomizmu, fizyki kwantowej i teorii chaosu. Od początku eksperymentowała z materią, w swoich pierwszych realizacjach wykorzystywała materiały takie jak skóra, kości, tłuszcz zwierzęcy, wosk, masa solna i plastelina. Z czasem dołączyła do nich również tworzywa sztuczne (silikon) oraz surowce naturalne charakterystyczne dla architektury wiejskiej krajów globalnego Południa – kamień, glinę, popiół, kauczuk czy włókno roślinne.

 

01.04. Daniel Kotowski
Poruszanie w niedostępności

 

 

Jak pokonywać bariery – zarówno symboliczne, jak i dosłowne – w procesie twórczym i funkcjonowaniu w świecie sztuki? Czy warto łączyć praktykę artystyczną z innymi działaniami? Dlaczego sztuka potrzebuje dostępności?

 

Daniel Kotowski – artysta, performer, twórca instalacji, fotografii, obiektów i wideo. Jego praktyka artystyczna jest punktem wyjścia do refleksji o sposobach istnienia i funkcjonowania. Obserwuje relacje międzyludzkie, a także sposób, w jaki jesteśmy postrzegani przez inne jednostki. Jego prace często odnoszą się do pojęcia biowładzy i biopolityki. Szczególnie zajmują go kategorie „kompletności” i „niekompletności”, ich ambiwalencja oraz ukryty w tym potencjał. O sobie mówi, że jest wyznacznikiem niekompletności, niezgodnym z normą, bo jest Głuchy i nie posługuje się mową. Poprzez swoją sztukę rozwija autorską strategię komunikacji.

 

02.04. Kaja Kusztra
Pijcie ze mnie. Otwarte źródła w kulturze wizualnej

 

 

Na czym polega tragedia wspólnego pastwiska? Czy jest coś gorszego niż subskrypcyjny model płatności? Czy jest coś lepszego od tego, co dostaniemy za darmo?

 

Kaja Kusztra – projektantka i artystka. Wykłada Komunikację Wizualną na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jest autorką projektów książek, stron internetowych i identyfikacji wizualnych, najczęściej powstających we współpracy z instytucjami kultury. Jej prace pojawiały się na wielu wystawach, m.in. podczas Brno Biennale, Kyiv Biennal, Milano Mobile i dwukrotnie na London Design Biennale. Jest współzałożycielką Solidarnego Domu Kultury „Słonecznik”, nominowanego w 2023 do Paszportu Polityki w kategorii Sztuki Wizualne. Laureatka nagrody Najpiękniejszej Polskiej Książki w konkursie PTWK. W jej pracach często pojawia się wątek szukania alternatywy dla szeroko rozumianego przywództwa. 

 

03.04. Łęctwo (Przemek Sowiński i Gabi Skrzypczak)
Czy można być pomiędzy? Oddolne inicjatywy a rynek sztuki

 

  

Jak wygląda praktyka prowadzenia galerii i na czym polega współpraca z artystami_kami? Jak budować własne inicjatywy poza instytucjonalnym obiegiem? Czy można utrzymać galerię i nie zwariować?

 

Przemek Sowiński – założyciel galerii Łęctwo działającej w Poznaniu od 2014. Kurator, koordynator wystaw, artysta. Autor wystaw zbiorowych m.in. Nic nigdy z tego nie będzie (Łęctwo, 2016), Oczy w betonie (Łęctwo, 2017), Oddychamy szczątkami wszystkiego co było (GiG Munich 2022), Najlepsze lata naszego życia (WGW 2022), Blisko ciemności 2 (WGW 2024). Współpracował z Malta Festival Poznań, Zoną Sztuki Aktualnej w Szczecinie, Galerią Miejską BWA Bydgoszcz i Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Kurator Kaliskiego Biennale Sztuki A-kumulacje 2018 oraz wystawy Czekając aż pstryknie. Miłośnik pracy fizycznej.

Gabi Skrzypczak – teoretyczka i kuratorka sztuki. Na co dzień związana z poznańską galerią Łęctwo. Twórczyni wystaw, wydarzeń artystycznych i zinów. Autorka tekstów o sztuce, pisała m.in. dla Magazynu SZUM, MSN Warszawa, BWA Bydgoszcz, BWA Warszawa czy portalu Miej Miejsce. Współzałożycielka inicjatywy kulinarno-artystycznej TostMarcin. Twórczyni wystaw, wydarzeń artystycznych i zinów. Zainteresowania naukowe koncentruje wokół sztuki Europy Środkowo-Wschodniej oraz intersekcjonalnych aspektów teorii feministycznej i queer.

 

W kwietniu, maju i czerwcu odbyły się konsultacje portfolio prowadzone przez:

Kamila Bondar, Julita Dembowska, Romuald Demidenko, Mika Drozdowska, Jagna Domżalska, dr Joanna Dudek, Ewelina Jurasz, Joanna Kobyłt, Anna Konik, Katarzyna Kołodziej-Podsiadło, Daniel Kotowski, Kamil Kuitkowski, dr Marta Lisok, dr Zofia Małysa-Janczy, Marta Miś, Agnieszka Olszewska, Emilia Orzechowska, Janek Owczarek, Tomek Pawłowski-Jarmołajew, Katarzyna Piskorz, Agnieszka Rayzacher, Katarzyna Różniak-Szabelska, Michalina Sablik, Katarzyna Sagatowska, Ika Sienkiewicz-Nowacka, Gabi Skrzypczak, dr Katarzyna Słoboda, Kasia Sobczak, Przemek Sowiński, Joanna Stembalska, Iza Tarasewicz, Justyna Teodorczyk, Turnus, Grupa Zakole  

 

Letnia szkoła

Trzecia część programu A–Z, to program mentoringowy dla 10 osób, wybranych na podstawie konsultacji portfolio. W tym roku grupa "pod opieką" Izy Tarasewicz i Kasi Hertz udała się do Domu Przyrody i Kultury w Teremiskach w Puszczy Białowieskiej.