Kolekcja

Obraz jest przykładem dialogu, jaki artystka prowadzi z mistrzami dawnego malarstwa. Wybór formy tonda – okrągłego podobrazia – oraz zastosowanie techniki laserunku są jasnym nawiązaniem do epoki renesansu. Nakładanie przezroczystych warstw farby olejnej okazało się wtedy technologiczną rewolucją, umożliwiającą osiąganie niespotykanej wcześniej głębi przestrzennej i realistycznego detalu. Transparentne warstwy koloru niebieskiego wprowadzają tu efekt grisaille, czyli iluzjonistycznego malarstwa naśladującego rzeźbę. Motyw kotary nawiązuje z kolei do teorii Leona Battisty Albertiego, który nazwał obraz „oknem wybitym w ścianie”. Choć artystka mistrzowsko buduje iluzję trójwymiarowości i ruchu poprzez grę światła i cienia, pokazuje zarazem, że za kotarą nie czeka na nas żadna inna rzeczywistość.

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Dyplom z malarstwa obroniła w pracowni prof. Adama Brinckena, a aneks z fotografii w pracowni Tomasza Agata Błońskiego. Zajmuje się malarstwem i fotografią. Tworzy również aranżacje wystaw, współpracowała m.in. z Fundacją Stefana Gierowskiego, warszawskim Muzeum Literatury czy Muzeum Manggha w Krakowie. W jej realizacjach malarskich powraca motyw kurtyny lub zasłony. Modyfikuje podobrazia, nadając malowanym materiałom iluzję falowania i powiewania. W okresie pandemii powstały pierwsze prace z serii spotlightów, w których ważnym elementem kompozycji było światło. Artystkę interesuje zagadnienie materialności obrazu. Jej prace często mają swoje źródło w refleksji teoretycznej, w szczególności w renesansowych traktatach poświęconych malarstwu, w tym koncepcji obrazu jako okna oraz teorii fotografii. Mieszka i pracuje w Krakowie.