Kolekcja

Obraz wyrósł z obserwacji miasta z dawnej pracowni artystki przy Alejach Jerozolimskich w Warszawie. W szybach budynku naprzeciwko odbijał się gmach, w którym znajdowała się jej pracownia, tworząc nakładające się obrazy rzeczywistości i jej odbicia. Szczególnie interesowało ją doświadczenie widzenia miejsca, w którym sama się znajduje, przy jednoczesnej niemożności dostrzeżenia własnej obecności. To poczucie bycia jednocześnie obecną i nieobecną stało się punktem wyjścia dla pracy. Nie przedstawia ona konkretnego widoku, lecz jest zapisem pamięci i wrażeń. Pojawiają się w niej fragmenty architektury, odbicia w szybach, linie trakcji tramwajowej, deszcz oraz rytmiczne znaki przypominające zapis dźwięku. Tytuł odnosi się do potrzeby zaznaczenia swojej obecności i próby nawiązania kontaktu z kimś po drugiej stronie szyby. Śpiew staje się tu prostym gestem skierowanym na zewnątrz.

Malarka. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Katowicach (2022). Jej obrazy powstają poprzez eksperymentowanie, intuicję i powtarzanie gestów. Poruszają tematy samotności, egzystencjalnej refleksji, traumy. Czerpiąc z odręcznego pisma, bazgrołów i robionych na bieżąco notatek, artystka przekształca ulotne ślady oraz zapamiętane ruchy w malarskie formy. Nie interesuje jej dokumentowanie rzeczywistości ani dosłowne przedstawianie tego, co widzi. Znacznie ważniejsze jest zachowanie śladów pamięci, procesu twórczego i przypadków, które pojawiają się po drodze. Mieszka i pracuje w Warszawie.