Kolekcja

Absolwentka Wydziału Rzeźby ASP w Warszawie oraz Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Doktora sztuki, wykłada na Wydziałach Wzornictwa oraz Sztuki Mediów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Właściwie nazywa się Monika Zielińska. W swojej pracy łączy doświadczenie artystki wizualnej z wieloletnią praktyką zawodową w dziedzinie prawa własności intelektualnej. Jej twórczość obejmuje rzeźby, instalacje, fotografie, wideo, rysunki oraz działania performatywne, w których porusza temat figury kobiecego ciała i autoportretu jako miejsca symbolicznej gry. Laureatka Nagrody Głównej Fundacji Sztuki Polskiej ING w ramach Warsaw Gallery Weekend 2025. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Tytuł pracy odnosi się do nazwy Stowarzyszenia Opiekuńczego „Źródło Życia” (Lebensborn eingertagener Verein) – organizacji założonej na rozkaz Himmlera w 1935 roku, będącej filarem polityki eugeniki Trzeciej Rzeszy. W ramach wieloletniego programu „hodowli nordyckiej rasy nadludzi” wyselekcjonowane kobiety niemieckie i mężczyźni z szeregów SS spłodzili co najmniej 11 000 dzieci. Instalacja składa się z odlewu lalki Barbie powiększonej do rozmiarów dorosłej osoby oraz z filmu umieszczonego w jej brzuchu, na którym możemy obserwować proces jej produkcji. Artystka zwraca uwagę, że ideał kobiecości, uosabiany przez niebieskooką blondynkę o proporcjach 90 × 60 × 90, z jednej strony wypada absurdalnie w przełożeniu na ludzką skalę, z drugiej zaś nie jest daleki od fantazji hitlerowców o aryjskim nadczłowieku. Choć metody zmieniły się dziś na bardziej subtelne, kobiece ciała wciąż są obiektem represji i tresury