Pełen relaks - wystawa w ramach Festiwalu HOŻARTY 2010



Wystawa jest częścią projektu Pełen relaks. Jego założenia oparte są na próbie subiektywnego spojrzeniem na zjawisko banalizmu w sztuce i literaturze polskiej.

Jako jego kuratorzy postanowiliśmy po analizie współczesnej krytyki i kształtującej się historii sztuki polskiej po ’89 roku, spojrzeć na fenomen banalizmu, akcentując specyficzną relację pomiędzy artystą a rzeczywistością. Clue wystawy jest odczytanie w sztuce, umownie klasyfikowanej jako pop-banalizm, śladów rezygnacji z traktowania dzieła jako silnego komunikatu, mającego w założeniu odnieść się do rzeczywistości. Pełen relaks, to reakcja na wyczerpywanie się pewnych środków krytyki i poszukiwanie dla niej innych możliwości.

Jesteśmy zasmuconymi odbiorcami sztuki współczesnej. Nie tylko zasmuconymi, ale obojętnymi na szok wizualny oraz mocny przekaz serwowany przez sztukę krytyczną. Nie ma codoszukiwać się  w tym naszej ignorancji. Intuicyjnie poszukujemy obrazów ładnych; postaw artystycznych wolnych od pretensjonalnego i wyeksploatowanego buntu; dzieł, które nie będą toczyć Świętej Wojny z lewiatanem popkultury. „Pomysły by ratować ziemie umierają w butach”, a bardziej niż wykrzyknik, pociąga nas znak zapytania, za którym stoi problem braku możliwości krytyki, bądź komentarza współczesnego świata. Nie znajdziemy w sobie wzburzonego okrzyku sprzeciwu ani aprobaty, tylko ostrożne kiwnięcie głową bądź subtelne „wolałbym nie” - czy zostało nam coś więcej, coś więcej niż Pełen relaks?

Od połowy lat 90tych można obserwować potrzebę kreowania na bieżąco kolejnych rozdziałów książki o wdzięcznym tytule Sztuka Polska po ‘89. W tekstach ekspozycja Scena 2000 pojawia się, jako wystawa, która kończy etap tzw. sztuki krytycznej, rozpoczętej nota bene przez wystawę Anty -ciała. Do innych tego typu zjawisk należą pokaz „Rzeczywiście młodzi są realistami”, „Najgroźniejsze pędzle” czy książka „Zmęczeni rzeczywistością”, której autor stara się rozpoznać i opisać dokładnie nowy nurt. Dalecy jesteśmy od pisania na bieżąco historii. Czując słabość pojęć, na jakich bazuje staramy się zaznaczać nasz intersubiektywizm i spoglądać na zjawiska z perspektywy czasu. Odczytujemy je na nowo, odnajdując w przebadanych i przepracowanych przez historyków zagadnieniach nowy wątek interpretacyjny. Zjawisko Pełnego relaksu jest punktowymi przebłyskami pojawiającymi się to tu to tam na mapie sztuki. Jest figurą pojęciową, która oddaje nowe realia XXI w.

tekst: Piotr Sikora

Artyści: Marcin Maciejowski, Rafał Bujnowski, Radek Szlaga, Janek Simon, Grupa Azorro, Maurycy Gomulicki, Zbigniew Rogalski, Przemek Matecki

kuratorzy: Aleksander Hudzik, Piotr Sikora

24-25.04.2010, witryna księgarni Odeon, ul. Hoża 19,

 

Młodzi nie chcą się uczyć ani pracować, 2000,
obraz Marcina Maciejowskiego z kolekcji Fundacji Sztuki Polskiej ING prezentowany w ramach wystawy Pełen relaks.

 

współpraca: galeria LETO, galeria Raster, Grupa Strupek, Fundacja Sztuki Polskiej ING

Dodaj swoj adres e-mail
This page is licensed under a Creative Commons Attribution License.