„Nafajdały” oraz „Anioł/Świnia” we „Freedom Club” Radka Szlagi



"Freedom Club" to najobszerniejsza do tej pory instytucjonalna prezentacja twórczości Radka Szlagi. W centrum wystawy artysta umieszcza mapę kosmosu i portrety rodziców – tworzy obraz świata i wpisuje w to przedstawienie własną genealogię.

Ten kosmogoniczny gest sugeruje, że tworzenie ekspozycji jest konstruowaniem modelu prywatnego uniwersum. Jednak nawet jeżeli tak jest, to wszechświat Szlagi reprezentuje rzeczywistość, którą siły entropii i kryzysu popychają w kierunku pierwotnego chaosu. Sama wystawa zaś jest przestrzenią pomieszania porządków i nakładania się na siebie różnych narracji. Jest wśród nich opowieść o „powrocie do korzeni”, który okazuje cywilizacyjnym regresem – powrotem do Polski prowincjonalnej, do krainy przodków, pełnej kur, świń, kartofli, nielegalnie pędzonego alkoholu, starych, spalonych samochodów i jeszcze starszych, wciąż tlących się przesądów. Jest opowieść o wsi Ochotnica i górze Szlagowka, mitycznej kolebce rodu Szlagów - i o Ameryce, do której wielu przedstawicieli tego rodu wywędrowało w poszukiwaniu nowego życia. Amerykańska ziemia obiecana przebiera jednak w przewrotnej narracji artysty postać Detroit, upadłego miasta, które zbankrutowało, wyludnia się w zastraszającym tempie i funkcjonuje dziś jako symbol przebudzenia z „amerykańskiego snu”.

Radek Szlaga balansuje między potrzebą szukania w zamęcie współczesności jakiegoś porządku, a anarchicznym instynktem wzmacnia chaosu - pokusą pogrążania się w nim do końca. Malarz ulega ostatecznie temu instynktowi. Na powódź zalewających go obrazów odpowiada własnymi obrazami. Niestrudzenie przetwarza, wypacza i przedrzeźnia wizerunki. W sztuce Szlagi barokowa bujność obrazowania walczy o lepsze z prymitywizmem i agresywną ekspresją. Skomplikowane programy ikonograficzne zderzają się z wulgarnością, wizualna erudycja zostaje zaprzęgnięta w służbę groteski. Szlaga nie traci nadziei, że malarstwo wciąż może być językiem opisu świata, a jednocześnie jest o krok od ikonoklazmu, wyjścia z ram obrazu, zanegowania go, ostatecznego skompromitowania malarskiego gestu. Ze sprzeczności, na których ufundowana jest praktyka artystyczna Szlagi wyłania się jedna z najciekawszych propozycji we współczesnej sztuce polskiej: twórczość wielowątkowa, dygresyjna, drażniąca, naładowana ekspresją, ironią i niepokojem, wciągająca widza w labirynt motywów i narracji.

Centrum Sztuki Współczesnej "Zamek Ujazdowski"
Jazdów 2, Warszawa

Otwarcie wystawy: 7 września 2012
Wystawa czynna do 18 listopada 2012
Kurator wystawy: Stach Szabłowski

źródło: informacja prasowa 

Dodaj swoj adres e-mail
This page is licensed under a Creative Commons Attribution License.