Zbigniew Makowski

UR. 1930, Warszawa

Znak, słowo, litera, liczba i trudny do odcyfrowania symbol – to wszystko jest dla Zbigniewa Makowskiego malarskim tworzywem. Artysta chętnie sięga po poetykę kolażu, nawiązując do dorobku surrealistów. Surrealizm jest silną inspiracją dla twórczości malarza, który w 1962 roku podczas pobytu w Paryżu zetknął się z Andre Bretonem. Makowskiego fascynuje również kultura Dalekiego Wschodu, tradycja kabalistyczna, matematyka. Jego prace to w zasadzie malarskie traktaty, pełne cytatów z innych dzieł i odniesień do innych kultur. Makowski jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom obronił w 1956 roku w pracowni profesora Kazimierza Tomorowicza.

Che è la monade
This image, entitled Sharing Creative Works, by Creative Commons is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.

Zbigniew Makowski

Che è la monade

1996 / olej, akryl, płyta pilśniowa / 40 x 50 cm / nr 0005 Uznanie autorstwaUżycie niekomercyjneBez utworów zależnych Licencja 3.0 1/ 2 Wróć
Opis pracy

Monada to filozoficzna substancja prosta, jednostka podstawowa. Makowski stawia pytanie, czym jest ta autonomiczna całość, i podaje całe spektrum możliwych odpowiedzi: monadą może być postać kobiety, geometryczna bryła lub po prostu zapisane słowo. Erudycyjne obrazy Makowskiego to dla odbiorcy trudne wyzwanie. „Ich odgadnięcie wymaga od widza-czytelnika szczególnego wysiłku wyobraźni i wiedzy. Dla odbiorcy niewtajemniczonego dzieła artysty stanowią rodzaj szyfrowanych stenogramow, labiryntow bez wyjścia, rebusów, które nie mają rozwiązania” – pisała o twórczości Makowskiego profesor Małgorzata Kitowska-Łysiak.

Młodsza siostra
This image, entitled Sharing Creative Works, by Creative Commons is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.

Zbigniew Makowski

Młodsza siostra

1995 / tusz, akwarela, gwasz, papierze / 98 x 50 cm / nr 0006 Uznanie autorstwaUżycie niekomercyjneBez utworów zależnych Licencja 3.0 2/ 2 Wróć
Opis pracy

Przestrzeń z obrazów Zbigniewa Makowskiego nazywana bywa „geometrią romantyczną”. Wypełniają ją bryły i matematyczne zapisy, greckie oraz łacińskie inskrypcje. Artysta chętnie odwołuje się do historii sztuki jako muzeum ludzkiej wyobraźni. W rysach sportretowanych przez niego kobiet można odnaleźć podobieństwo do postaci z płócien wielkich nowożytnych mistrzów. Te malarskie przekształcenia oraz tajemnicza, niejasna symbolika tworzą autorską łamigłówkę, w której łatwo dopatrzeć się inspiracji surrealizmem. Przy całej niejasności przedstawienia Makowski pozostaje wierny tradycyjnym technikom malarskim.

Dodaj swoj adres e-mail
This page is licensed under a Creative Commons Attribution License.