Paweł Śliwiński

UR. 1984, Chełm

Paweł Śliwiński traktuje płotno jako rodzaj palimpsestu: nadmalowuje na nim kolejne warstwy, detale i tła aż do momentu uzyskania zadawalającej kompozycji. W czym jednak miałaby przejawiać się jej doskonałość? Wydaje się, że kategorie malarskie tracą tu zastosowanie, a bardziej przydatny staje się język opisujący muzyczne pasaże, niekończące się improwizacje i jam sessions. W improwizacji – podobnie jak w malarstwie Śliwińskiego – jeden temat może „zawędrować” w kompletnie nieprzewidywane rejony, a przy tym całkowicie zmienić swój charakter. Śliwiński jest absolwentem Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni Leona Tarasewicza.

bez tytułu (Ryby)
This image, entitled Sharing Creative Works, by Creative Commons is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.

Paweł Śliwiński

bez tytułu (Ryby)

2007 / olej, płótno / 120 x 140 cm / nr 0084 Uznanie autorstwaUżycie niekomercyjneBez utworów zależnych Licencja 3.0 1/ 2 Wróć
Opis pracy

Każda praca Pawła Śliwińskiego jest odmiennym zdarzeniem. W swoich obrazach, jak sam mówi, często zdaje się na przypadek; sposób, w jaki farba ścieka z pędzla, nie jest przez niego starannie kontrolowany. Inspiracją do stworzenia prac z motywami organicznymi i zwierzęcymi były stare albumy z zakresu biologii. Obraz „Bez tytułu (Ryby)” przedstawia budzące niepokój podwodne stwory, drapieżne ryby głębinowe żyjące w odmętach oceanu, które za sprawą dwóch prostopadłych linii zostały zamknięte za szybą malarskiego akwarium.

bez tytułu
This image, entitled Sharing Creative Works, by Creative Commons is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.

Paweł Śliwiński

bez tytułu

2008 / olej, płótno / 80 x 65 cm / nr 0085 Uznanie autorstwaUżycie niekomercyjneBez utworów zależnych Licencja 3.0 2/ 2 Wróć
Opis pracy

Obraz Pawła Śliwińskiego wydaje się efektem malarskiego huraganu. Widzimy odmienne w swym przebiegu pociągnięcia pędzla, rożne stopnie natężenia barw. Zieleń, która dominuje w centralnej partii płótna, zamknięta jest od góry ultramarynową chmurą; z dolnego brzegu wyprowadzona jest czarna, przypominająca drogę, zwężająca się smuga, sugerując tym samym perspektywiczną głębię obrazu. „W swoich pracach Paweł swobodnie podejmuje dialog z historią malarstwa, w którym jak jazzman wirtuoz potrafi wykorzystać tradycyjny temat i poprzez indywidualny kunszt nadać mu własny wydźwięk” – w „Przewodniku kolekcjonera sztuki najnowszej” komentowali twórczość artysty Piotr Bazylko i Krzysztof Masiewicz.

Dodaj swoj adres e-mail
This page is licensed under a Creative Commons Attribution License.